Szaga 2019 – Chludowo

Szaga 2019 – Chludowo

To moja czwarta Szaga – jak ten czas leci… Szaga ma dwie fajne cechy – długi limit czasowy (czyli prawie zawsze można zrobić całą trasę) oraz start o północy (czyli masz duuuużo czasu na przeżywanie świtu) – dlatego co roku powracam na Szagę.

Tym razem zaczynam pechowo bo spóźniam się na start – do bazy docieram równo o północy – a muszę jeszcze złożyć rower, przebrać się, napełnić bukłak itd. Uwijam się i jednocześnie widzę kolejnych znikających w mroku zawodników. Wreszcie też odbieram mapę – stwierdzam, że na nocną jazdę lepiej będzie ogarnąć zachodnią część mapy (dłuższe przeloty, asfalty). Startuję równo pół godziny po północy. Przy pierwszych punktach spotykam innych zawodników ale zakładam, że musieli w czasie kiedy ja się szykowałem złapać 2 punkty leżące blisko bazy ale po drugiej stronie miasteczka. Nie robię żadnych zdjęć aż do 7 z kolei punktu – mostu na Warcie niedaleko Stobnicy.

Szlaban mówi – zastanów się co robisz

Most jest kolejowy, nieczynny i w stanie wskazującym na zużycie. Na moście dogania mnie Tomek Sójka, który widząc dziury w moście przypomina klasyczne rozwinięcie skrótu PKP – pięknie, k…, pięknie 😉 Jednak most jest naprawdę fajny, całkiem stary (wybudowany w 1909) i dość długi (250m).

ciekawa konstrukcja wspornikową systemu Heinricha Gerbera (mówi internet)

Jest szansa, że zostanie wyremontowany i zostanie nim puszczona trasa rowerowa – która zaczyna się zaraz po drugiej stronie. Most ma nawet swój profil na facebooku: https://www.facebook.com/mostwstobnicy/

A trasa jest całkiem przyjemna chociaż miejscami ogarnięta barierkozą.

Żaden dzik nie wyskoczy z nienacka

Przelot trasą jest błyskawiczny. Powoli zaczyna się robić szaro a potem różowo – czwarta nad ranem.

Przedświt
Mgły wychodzą na łąki

W tych mgłach docieram na PK23 – skarpa na wyrobisku. Objeżdżam drogą wyrobisko nie próbując wspinać się po piaskowym zboczu.

Solidna skarpa – a lampion widać kawałek dalej

Już piąta, słońce zaczyna błyskać między świerkami i sosnami.

Pierwsze promienie
Skraj lasu
Jeszcze więcej porannych mgieł

Co kilkadziesiąt metrów zatrzymuję się, żeby zrobić kolejne zdjęcie. Może to nie jest sportowe podejście do rajdów na orientację but who cares…

…
…
…

Dłuższą chwilę spędzam szukając PK4 – skarpa nad rzeką, łażę po krzakach i pokrzywach aż znajduję lampion – bliżej rzeki niż mi się z mapy odczytało.

Okolica PK4

Słońce już wysoko więc przyspieszam, mijam centrum serwisowe DT Swiss w Obornikach ale już za chwilę spędzam kolejne minuty w krzaczorach na PK13 (jezioro Kwik).

Standardowa polna droga wz 73

Zbliżam się do głównej atrakcji dzisiejszego rajdu – poligonu Biedrusko. Niby większość terenu jest wykreślona z mapy – jednak będziemy odwiedzać różne miejsca na obrzeżach.

Takie znaki to przedsmak tego co nas czeka

Docieram do PK22 i PK26 – betonowe okopy.

mikro-wąwóz
można odpocząć na ławeczce

Punkt 27 zostawiam na później – może to nieoptymalne względem odległości – ale pozwoli mi przejechać dłuższy odcinek skrajem poligonu. Najpierw odwiedzam punkt z wodą i dwa pomniki.

pomnik nr 1
pomnik nr 2

W okolicy tłumy zawodników z tras pieszych i krótszych tras rowerowych – znaczy, że baza i meta coraz bliżej.

Wreszcie docieram do PK27 – ruiny XVI-wiecznego kościoła Ścięcia św Jana Chrzciciela w Chojnicy (nieistniejąca już wieś). Są to ruiny, które zostały włączone (jeszcze przez Niemców) w obszar poligonu – stąd jak przypuszczam stan budowli. Dojazd jest możliwy tylko w weekendy i w dzień (o ile na poligonie nie odbywają się ćwiczenia).

Ruiny
Jak ser szwajcarski
Apsyda
Dzwonnica

Co ciekawe cały poligon – w tym i ruiny – był regularnie wykorzystywany w polskich superprodukcjach – np. Ogniem i Mieczem:

Skrzetuski, parę lat wcześniej

Kawałek dalej mijam jeszcze bardziej podziurawioną budowlę – przychodzą mi do głowy budynki w Marakeszu widziane w Black Hawk Down…

Faktycznie ostre strzelanie

Dalej jadę wzdłuż poligonu, mijam wiele ciekawych miejsc, widzę z daleka wraki czołgów – ale mam wrażenie, że zjechanie z drogi nie byłoby rozsądne…

Nowoczesna reklama w języku sojuszników z NATO

Jak wygląda strzelnica czołgów? Jak zwykła strzelnica tylko większa 😉

Tutaj nie skręcam

Przy PK14 gdzie są bunkry i wraki nieoczekiwanie napotykam Wiesława – kolegę, z którym regularnie spotykamy się na Jaszczurach. Niestety fotki z tego miejsca „nie wyszły”. Pozostają mi 3 ostatnie punkty i koniec.

wieża na punkcie przedostatnim
krzaczek na punkcie ostatnim

Do mety docieram delikatnie przekraczając 12 godzin (wliczając w to początkowe pół godziny).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *